"Yapabiliyoruz, O Zaman Ne Yapalım?" Yanlış Başlangıç

Yapay zekâ ile ürün geliştirmek artık hiç olmadığı kadar kolay. Bir fikir bulmak, arayüz kurmak, çalışan bir prototip çıkarmak: hepsi günler meselesi.

Ama bir şey dikkatinizi çekti mi? Bugün birçok AI ürünü birbirine benziyor. Benzer arayüzler, benzer özellikler ve neredeyse aynı vaatler.

Bunun bir nedeni var: çoğu ürün bir problemden değil, teknolojinin sunduğu imkândan başlıyor.

Yanlış soru, yanlış ürün

"Yapabiliyoruz, o zaman ne yapalım?"

Bu soru masum görünür ama tehlikelidir. Çünkü cevabı her zaman vardır; teknoloji hep bir şeyler yapabilir. Sorun şu ki, o "bir şeylerin" birinin hayatındaki gerçek bir soruna denk gelme ihtimali düşüktür.

Doğru soru şu:

"İnsanların hayatında çözülmeyi bekleyen hangi problem var?"

Bu sorunun cevabı için büyük pazar raporlarına da gerek yok çoğu zaman. Kendi hayatınıza, işinize, günlük rutininize dışarıdan bakmak bile yeterli olabilir. Hepimiz farklı hayatlar yaşıyor, farklı sektörlerde çalışıyor, gün içinde farklı sorunlarla karşılaşıyoruz.

Kütük metaforu

Yolda yürürken önünüze bir kütük çıktığında iki seçeneğiniz var: yolunuzu değiştirip devam etmek ya da o kütüğü kaldırmanın bir yolunu bulmak.

Girişimcilik ve ürün geliştirme çoğu zaman tam burada başlar. Çoğunluk yolunu değiştirir, bu da tamamen normaldir; herkes her kütüğü kaldıramaz. Ama ürün insanı o kütüğün başında durup sorar: "Bunu benden başka kim yaşıyor? Kaç kişi? Kaldırılsa ne değişir?" Bu soruların cevabı da masa başında değil, sahada doğrulanır.

Benim çalışma sıram hep aynı:

1. Bir problemi fark et; ideali, kendi yaşadığın bir problem.
2. Bu problemi kimlerin yaşadığını araştır.
3. Pazarın büyüklüğünü anlamaya çalış: para ödeyen var mı?
4. Sonra çözümü geliştir.

Teknoloji bu sıralamada dördüncü adımda devreye girer. Birinci adımda değil.

AI'ın bu denklemdeki yeri

Yanlış anlaşılmasın: yapay zekâya inanıyorum, ürünlerimin merkezinde o var.

Ama benim için AI, ürün fikrinin kendisi değil. Doğru problemi daha hızlı, daha erişilebilir ve daha ölçeklenebilir çözmemizi sağlayan güçlü bir araç.

Asıl farkı yaratan şey teknoloji değil: problemi görebilmek, ihtiyacı doğru anlamak ve başkalarının "bunun için imkân yok" dediği yerde "bu ihtiyacı neden biz karşılamayalım?" diyebilmek.

Teknolojiden başlayan ürün, kendine problem arayan bir çözüm olur. Problemden başlayan ürünün cevabını ise insanlar zaten bekliyordur. Bu yüzden ikincisinin pazarlaması kendiliğinden yapılır; ürün-pazar uyumuna giden en kısa yol da budur.

---

Sizce bugün ürün geliştirirken yapılan en büyük hata, probleme bakmadan çözüme başlamak olabilir mi?